Το ερώτημα απασχολεί πλατείες και καφετέριες: Τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας; Πιστεύει, δηλαδή, ότι θα κερδίσει τη ΝΔ, έστω και με μια ψήφο; Πιστεύει επίσης ότι «ο αρχηγός της ΕΛΑΣ έχει στόχο να διαιρέσει τον δημοκρατικό και προοδευτικό κόσμο για να κρατήσει το σύστημα Μητσοτάκη και τη ΝΔ στην εξουσία», όπως αναφέρει η ανακοίνωσή του για την τελευταία συνέντευξη Τσίπρα στα Παραπολιτικά; Και η γραμμή στα στελέχη του είναι να κακοποιούν φραστικά -και όχι μόνο- εκπροσώπους της ΕΛ.Α.Σ σε τηλεοπτικές συζητήσεις, όπως έκανε ο ανεκδιήγητος Κωνσταντόπουλος, γραμματέας αυτο-οργάνωσης του κόμματος, με την Άννα Παπαδοπούλου; Για να απολαύσει σε συνέχεια την πλήρη κάλυψη του αρχηγού του;
Ας σταθούμε λίγο στο τελευταίο. Γιατί μπορεί ο αυτο-οργανωτής να αποδείχτηκε τόσος, ώστε ο τραμπουκισμός του να μην έχει τόση σημασία, αλλά η στάση του αρχηγού απέναντί του έχει. Με την ενθάρρυνση τίνος φέρεται με τέτοια κακοποιητική χυδαιότητα; Ποιος του υπαγόρευσε, ή ενέκρινε, τις τοξικές ανοησίες κατά της Παπαδοπούλου, της ΕΛ.Α.Σ και του Τσίπρα, στην ελεεινή του «διορθωτική» ανάρτηση, μετά την ελεεινή του τηλεοπτική εμφάνιση; Είναι θέμα στρατηγικής, η καθαρής βλακείας, ο Ανδρουλάκης να κομπάζει μπροστά στο φακό για βουλευτές άλλων κομμάτων, που προσχωρούν στο κόμμα του, αλλά ο εκπρόσωπός του να πλαντάζει εναντίον όσων στελεχών -σε καμιά περίπτωση βουλευτών- κινούνται από το ΠΑΣΟΚ προς την ΕΛ.Α.Σ;
Στα μυστήρια της ψυχής και του μυαλού οποιουδήποτε δύσκολα μπορεί να μπει κανείς, αν εν πάση περιπτώσει δεν είναι ειδικός. Αλλά δεν υπάρχει τίποτε μυστήριο στη στάση του Ανδρουλάκη και των εκπροσώπων του. Η γραμμή τους «φωνάζει»: Οξύνετε, οξύνετε, οξύνετε. Διχάστε, διχάστε, διχάστε. Συκοφαντήστε, συκοφαντήστε, συκοφαντήστε. Και βρίστε, βρίστε, βρίστε. Τον Τσίπρα και την ΕΛ.Α.Σ! Μια εκστρατεία ολοφάνερα σχεδιασμένη και οργανωμένη. Δεν είναι ο Κωνσταντόπουλος το μόνο δείγμα. Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης δεν κουράζεται να παρουσιάζει τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη ως πλευρές του ίδιου νομίσματος. Αφήστε πια τι λέει η κυρία Άννα. Το ερώτημα συνεπώς έρχεται και ξανάρχεται επίμονο. Πολιτική βλακεία ή κομματική στρατηγική;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το μυστήριο δηλαδή αφορά στα κίνητρα αυτής της της στάσης, όταν μάλιστα από την άλλη πλευρά δηλώνουν ότι δεν έχουν σκοπό να μπουν στον καυγά. Το πιο αθώο, ας πούμε, κίνητρο: Δείχνουν οι δημοσκοπήσεις την ΕΛ.Α.Σ δεύτερο κόμμα, εξ ου και οι εξάψεις του Ανδρουλάκη. Αυτή είναι η εκδοχή της βλακείας, διότι οι προσπάθειες να λασπώσουν τον Τσίπρα δεν βολεύουν το ΠΑΣΟΚ, αλλά τον Μητσοτάκη. Πάρτι κάνουν στο Μαξίμου με τον «καυγά για τη δεύτερη θέση», που εξασφαλίζει την πρώτη για τους ίδιους. Η άλλη εκδοχή, η απείρως χειρότερη, που μακάρι να μην είναι αλήθεια, είναι ότι η κιτρινίλα και η ξινίλα είναι στρατηγική επιλογή. Κόβουν κάθε δυνατότητα μετεκλογικής προοδευτικής συμπόρευσης. Κι αυτό σημαίνει ότι ετοιμάζονται και μας ετοιμάζουν να σώσουν πάλι την παρτίδα χέρι-χέρι με τη Δεξιά. Και να καμαρώσουμε μια μέρα τον Κωνσταντόπουλο υπουργό Ισότητας. Διαλέγετε και παίρνετε….
(Ο Θανάσης Καρτερός είναι δημοσιογράφος- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την "Εφημερίδα των Συντακτών" Σαββατοκύριακο)
