Όσο ένας 37χρονος πλησίαζε τον στόχο της πρόωρης συνταξιοδότησης, τόσο πιο δύσκολο γινόταν να συνεχίσει σε μια δουλειά που, όπως περιγράφει, τον είχε οδηγήσει σε επαγγελματική εξουθένωση και έντονη ανησυχία για την υγεία του.
Μαζί με τη σύζυγό του έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν καθαρή περιουσία ύψους 2,2 εκατ. δολαρίων. Παρά το σημαντικό οικονομικό «μαξιλάρι», η σκέψη να παραιτηθεί του εξακολουθεί να του προκαλεί φόβο.
«Φοβάμαι να φύγω αυτή τη στιγμή», έγραψε χαρακτηριστικά σε συζήτηση στο Reddit.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πώς έφτασαν σε περιουσία 2,2 εκατ. δολαρίων
Η οικονομική κατάσταση του ζευγαριού έχει βελτιωθεί εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια. Η καθαρή τους περιουσία αυξήθηκε από περίπου 1,3 εκατ. δολάρια σε 2,2 εκατ. δολάρια μέσα σε μόλις δύο χρόνια.
Από το συνολικό ποσό περίπου 1,2 εκατ. δολάρια βρίσκονται σε 401(k) και ατομικούς λογαριασμούς συνταξιοδότησης, 600.000 δολάρια σε επενδυτικό λογαριασμό και περίπου 400.000 δολάρια αντιστοιχούν στην καθαρή αξία της κατοικίας τους.
Παράλληλα, το ζευγάρι έχει στην άκρη περίπου 110.000 δολάρια για τις μελλοντικές σπουδές των δύο παιδιών του.
Με βάση τις εκτιμήσεις του, ακόμη και με μέτριες αποδόσεις των επενδύσεων, τα 1,2 εκατ. δολάρια που βρίσκονται σήμερα στους συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 3 εκατ. δολάρια σε σημερινή αξία μέχρι την ηλικία των 59½ ετών.
Αυτό του δημιουργεί την αίσθηση ότι βρίσκεται ήδη κοντά στη λεγόμενη στρατηγική «Coast FIRE», δηλαδή στην κατάσταση όπου κάποιος έχει συγκεντρώσει αρκετά χρήματα ώστε οι υπάρχουσες επενδύσεις του να συνεχίσουν να αυξάνονται μέχρι τη συνταξιοδότηση, ακόμη και αν σταματήσει να αποταμιεύει με τον ίδιο ρυθμό.
Κάθε χρόνος στη δουλειά προσθέτει άλλα 100.000 δολάρια
Το δίλημμα, ωστόσο, δεν είναι τόσο απλό.
Κάθε επιπλέον χρόνος στην τωρινή του θέση εργασίας μπορεί να προσθέσει περίπου 100.000 δολάρια στον επενδυτικό λογαριασμό του ζευγαριού, καθώς και οι δύο συνεχίζουν να καταβάλλουν το μέγιστο επιτρεπόμενο ποσό στα 401(k).
Έτσι, ο 37χρονος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα κλασικό δίλημμα: να συνεχίσει να εργάζεται για να επιταχύνει ακόμη περισσότερο την οικονομική ανεξαρτησία ή να θυσιάσει ένα μέρος των μελλοντικών αποταμιεύσεων προκειμένου να αποκτήσει περισσότερο χρόνο και καλύτερη ποιότητα ζωής σήμερα.
Η παραίτηση δεν σημαίνει απαραίτητα οριστική συνταξιοδότηση
Αρκετοί χρήστες του Reddit που σχολίασαν την περίπτωσή του προσπάθησαν να του δείξουν ότι δεν χρειάζεται να επιλέξει ανάμεσα σε δύο άκρα: να παραμείνει στην ίδια δουλειά ή να συνταξιοδοτηθεί οριστικά.
Ένας από τους σχολιαστές υποστήριξε ότι θα μπορούσε να κάνει μερικούς μήνες διάλειμμα από την εργασία και στη συνέχεια να επιστρέψει στην αγορά εργασίας, ακόμη και αν η νέα θέση προσέφερε 20% έως 30% χαμηλότερες αποδοχές.
Ένας άλλος περιέγραψε τη δική του λύση: «Η δική μου λύση ήταν να στραφώ σε εργασία ως contractor/σύμβουλος». Με αυτόν τον τρόπο παρέμεινε στον ίδιο επαγγελματικό χώρο, αλλά εργαζόταν μόλις έξι έως εννέα μήνες τον χρόνο, με χαμηλότερο εισόδημα αλλά περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Ο 37χρονος δήλωσε ότι η ιδέα ενός σύντομου sabbatical τον ενδιαφέρει. Το πρόβλημα είναι ότι ο εργοδότης του δεν προσφέρει τέτοια δυνατότητα.
Ο φόβος για την τεχνητή νοημοσύνη και τις απολύσεις
Ένας ακόμη παράγοντας που τον κάνει να διστάζει να παραιτηθεί είναι η αβεβαιότητα στην αγορά εργασίας.
Η ταχεία εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης, σε συνδυασμό με τις απολύσεις σε αρκετούς κλάδους, τον κάνει να φοβάται ότι αν εγκαταλείψει τώρα τη θέση του, η επιστροφή στην αγορά εργασίας μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολη από όσο υπολογίζει.
Παράλληλα, έχει και έναν ακόμη λόγο να παραμείνει στη δουλειά: τις restricted stock units (RSUs) που έχει λάβει από την εταιρεία του.
Σε περίπτωση παραίτησης, θα χάσει μέρος αυτής της αποζημίωσης, γεγονός που ο ίδιος περιγράφει ως ένα είδος «golden handcuffs», δηλαδή οικονομικά κίνητρα που τον κρατούν δεμένο με την εργασία του.
Πέντε χρόνια επαγγελματικής εξουθένωσης
Πίσω από το οικονομικό δίλημμα υπάρχει, όμως, και ένα πολύ πιο προσωπικό ζήτημα.
Ο 37χρονος λέει ότι ζει με burnout εδώ και περίπου πέντε χρόνια. Η θέση του σε διοικητικό ρόλο απαιτεί συνεχή συντονισμό, ενώ περιλαμβάνει περισσότερη εσωτερική πολιτική και επαγγελματικές αντιπαραθέσεις από όσες θα ήθελε.
Έχει ήδη ξεκινήσει ψυχοθεραπεία και, όπως αναφέρει, ο θεραπευτής του τον ενθαρρύνει να προχωρήσει σε αλλαγές.
Ο ίδιος, ωστόσο, εξακολουθεί να δυσκολεύεται να πάρει την απόφαση, κυρίως επειδή δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα ακολουθήσει.
«Δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα για το πού πηδάω, σε αντίθεση με αυτό από το οποίο προσπαθώ να φύγω», έγραψε χαρακτηριστικά.
Η υγεία και ο χρόνος με τα παιδιά
Την ίδια στιγμή, ο ίδιος αισθάνεται ότι η υγεία του επιβαρύνεται όσο περνούν τα χρόνια και θέλει να αποκτήσει περισσότερο χρόνο για τον εαυτό του και την οικογένειά του.
Ένας σχολιαστής, ο οποίος εργάζεται ως master plumber, του έδωσε μια διαφορετική οπτική: πρώτα η υγεία, μετά η οικογένεια και στη συνέχεια η οικονομική ελευθερία.
«Οι άνθρωποι έχουν χίλια προβλήματα μέχρι να αποκτήσουν ένα πρόβλημα υγείας. Τότε έχουν μόνο ένα», σχολίασε.
Η συγκεκριμένη φράση φαίνεται πως τον άγγιξε ιδιαίτερα, καθώς η μητέρα του αντιμετωπίζει καρκίνο.
«Θέλω να έχω χρόνο να πηγαίνω τα παιδιά μου στο σχολείο»
Άλλος χρήστης του Reddit περιέγραψε πώς ο ίδιος εγκατέλειψε την εργασία του μετά από μια περίοδο επαγγελματικής εξουθένωσης. Τα τελευταία τρία χρόνια, όπως ανέφερε, ταξιδεύει και απολαμβάνει περισσότερο τη ζωή με την οικογένειά του, έχοντας αναλάβει τον ρόλο του γονέα που μένει στο σπίτι.
Η περιγραφή αυτή φαίνεται πως άγγιξε τον 37χρονο περισσότερο από οποιονδήποτε οικονομικό υπολογισμό.
«Αυτό είναι το όνειρο. Θα ήθελα να μπορώ να παίρνω τον χρόνο μου, να πηγαίνω τα παιδιά στο σχολείο κάθε πρωί και να τα παίρνω εγώ το απόγευμα. Και να έχω περισσότερη ενέργεια για να περνάω χρόνο μαζί τους», απάντησε.
Για τον ίδιο, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο πόσα χρήματα χρειάζεται για να συνταξιοδοτηθεί νωρίς. Είναι αν αξίζει να συνεχίσει να ανταλλάσσει χρόνο, υγεία και οικογενειακές στιγμές για ακόμη μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια.
