Η άσκηση δεν έχει ημερομηνία λήξης. Αυτό αποδεικνύει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο η ιστορία μιας 92χρονης γυναίκας, η καθημερινή ρουτίνα της οποίας περιλαμβάνει περπάτημα, ασκήσεις ενδυνάμωσης και κινήσεις που βοηθούν στη διατήρηση της ισορροπίας και της κινητικότητας.
Η ιστορία της έγινε γνωστή μέσα από την personal trainer και health coach Adriana Blanc, η οποία μοιράστηκε στα social media στοιχεία από την καθημερινότητα της 92χρονης γιαγιάς της, όπως αναφέρει το womenshealthmag. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται σε κάποια εξαντλητική προπόνηση ή σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα γυμναστηρίου, αλλά στη συνέπεια: λίγη άσκηση, συστηματικά, για πολλά χρόνια.
Μάλιστα, η γυναίκα δεν ξεκίνησε να γυμνάζεται από νεαρή ηλικία. Άρχισε την πορεία της προς την άσκηση στα μέσα της δεκαετίας των 40, γεγονός που υπογραμμίζει ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να ενταχθεί στη ζωή ακόμη και όταν κάποιος δεν έχει προηγούμενη εμπειρία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το περπάτημα ως καθημερινή βάση
Ένα από τα βασικά στοιχεία της ρουτίνας της είναι το περπάτημα. Η 92χρονη ξεκινά και ολοκληρώνει την ημέρα της με περίπου 30 λεπτά περπάτημα, ενώ μέρος της δραστηριότητάς της περιλαμβάνει και διαφορετικές επιφάνειες ή πιο ανώμαλο έδαφος.
Η συγκεκριμένη συνήθεια δεν αφορά μόνο την αερόβια άσκηση. Η κίνηση σε διαφορετικές επιφάνειες μπορεί να λειτουργεί παράλληλα ως πρόκληση για την ισορροπία και τον συντονισμό, δύο δεξιότητες ιδιαίτερα σημαντικές όσο περνούν τα χρόνια.
Η λογική πίσω από τη συγκεκριμένη προσέγγιση είναι απλή: η καθημερινή κίνηση δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακή για να έχει αξία. Η συνέπεια μπορεί να είναι σημαντικότερη από την ένταση.
Ενδυνάμωση χωρίς περίπλοκο εξοπλισμό
Στη ρουτίνα της περιλαμβάνονται επίσης ασκήσεις ενδυνάμωσης, με κινήσεις που μπορούν να προσαρμοστούν στις δυνατότητες ενός μεγαλύτερου ανθρώπου.
Μία από αυτές είναι οι εκτάσεις ποδιού (leg extensions), με τη χρήση μικρών βαρών στους αστραγάλους. Η άσκηση γίνεται σε σταθερή καρέκλα: από καθιστή θέση, με τον κορμό σταθερό, το ένα πόδι τεντώνεται αργά μπροστά και επιστρέφει στην αρχική θέση.
Η κίνηση στοχεύει κυρίως τους τετρακέφαλους, δηλαδή τους μυς στο μπροστινό μέρος των μηρών, και μπορεί να αποτελέσει μια απλή μορφή προπόνησης των κάτω άκρων.
Η ενδυνάμωση έχει ιδιαίτερη σημασία στην τρίτη ηλικία, καθώς η διατήρηση της μυϊκής δύναμης συνδέεται με βασικές καθημερινές λειτουργίες, όπως το περπάτημα, η σταθερότητα και η ανεξάρτητη κίνηση. Έρευνα που έχει εξετάσει δεκάδες τυχαιοποιημένες μελέτες έχει βρει οφέλη της προπόνησης δύναμης στην ικανότητα βάδισης, την ισορροπία, τη λειτουργικότητα και την ταχύτητα του περπατήματος σε ηλικιωμένους ανθρώπους.
Η 92χρονη εντάσσει στη ρουτίνα της και μια πιο παιχνιδιάρικη δραστηριότητα: ρίψεις και πιάσιμο μιας μπάλας του τένις.
Η άσκηση είναι απλή. Η μπάλα πετιέται στον αέρα και στη συνέχεια πιάνεται, είτε με το ίδιο είτε με το άλλο χέρι. Με αυτόν τον τρόπο δουλεύονται ο οπτικοκινητικός συντονισμός, τα αντανακλαστικά και η ακρίβεια των κινήσεων.
Το σημαντικό στοιχείο είναι ότι η άσκηση δεν απαιτεί ειδικό εξοπλισμό ή μεγάλο χώρο. Μπορεί να αποτελέσει μια εύκολη δραστηριότητα μέσα στην καθημερινότητα, εφόσον γίνεται με ασφάλεια και προσαρμόζεται στις δυνατότητες κάθε ανθρώπου.
Η δύναμη της συνέπειας
Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας δεν είναι κάποια συγκεκριμένη άσκηση, αλλά η συνέπεια που χαρακτηρίζει τη ρουτίνα της.
Η 92χρονη δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει την άσκηση ως μια περιστασιακή δραστηριότητα που γίνεται μόνο όταν υπάρχει χρόνος ή διάθεση. Αντίθετα, η κίνηση έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητά της.
Αυτό αποτελεί και το βασικό μήνυμα της ιστορίας: δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί κάποιος ένα πολύωρο ή ιδιαίτερα απαιτητικό πρόγραμμα για να παραμένει δραστήριος. Μικρές ποσότητες άσκησης, όταν επαναλαμβάνονται σταθερά, μπορούν να αποτελέσουν μέρος ενός τρόπου ζωής που στηρίζει τη δύναμη, την ισορροπία και την κινητικότητα.
Η περίπτωση της 92χρονης λειτουργεί έτσι ως μια υπενθύμιση ότι η άσκηση δεν αφορά μόνο την εμφάνιση ή τις αθλητικές επιδόσεις. Σε μεγαλύτερες ηλικίες, η διατήρηση της δύναμης και της κινητικότητας έχει άμεση σχέση με την ικανότητα ενός ανθρώπου να συνεχίζει να πραγματοποιεί μόνος του τις καθημερινές του δραστηριότητες.
Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο μάθημα από τη συγκεκριμένη ιστορία: δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις νωρίς για να αρχίσεις να κινείσαι. Χρειάζεται να ξεκινήσεις από εκεί που βρίσκεσαι και να παραμείνεις συνεπής.
