Έντονες αντιδράσεις προκαλούν οι καταγγελίες για όσα σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια καταλήψεων στο 1ο και 2ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου, στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, καθώς η μαθητική κινητοποίηση βρέθηκε στο επίκεντρο μιας ευρύτερης συζήτησης για την παρουσία ακροδεξιών ομάδων στα σχολεία.
Το θέμα ανέδειξε το Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας, καταγγέλλοντας ότι ομάδες με ακροδεξιά ιδεολογία φέρεται να αξιοποίησαν την κατάληψη για να προκαλέσουν ζημιές στο σχολικό συγκρότημα, να επιτεθούν σε μαθητές γειτονικού σχολείου και να αφαιρέσουν ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Σύμφωνα με την καταγγελία, ομάδες καταληψιών με καλυμμένα χαρακτηριστικά προχώρησαν σε βανδαλισμούς στο σχολικό κτήριο, ενώ από τις εγκαταστάσεις φέρεται να πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις με πέτρες προς μαθητές όμορου σχολείου. Η υπόθεση πήρε μεγαλύτερη διάσταση από το γεγονός ότι οι άγνωστοι πριν αποχωρήσουν από το επεισόδιο βανδαλισμού άφησαν πίσω την υπογραφή τους και συγκεκριμένα όπως καταγγέλλεται «wallpaper του Κασιδιάρη στους διαδραστικούς πίνακες στις τάξεις του σχολείου».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από τις μαθητικές διεκδικήσεις στην ακροδεξιά παρέμβαση
Όπως καταγγέλεται από το Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας «Το ότι οι φασιστικές ιδέες είναι μόνο ένας μανδύας κάλυψης πράξεων του κοινού ποινικού δικαίου, έχει τεκμηριωθεί ιστορικά, έχει τεκμηριωθεί από τις χιλιάδες σελίδες δικογραφίας που έστειλαν τη Χρυσή Αυγή στη φυλακή ως εγκληματική οργάνωση και τεκμηριώνεται καθημερινά. Τα σχολεία είναι ο βασικός χώρος στον οποίο επιχειρούν στρατολόγηση τέτοιες συμμορίες. Στον εκπαιδευτικό και ευρύτερα δημοκρατικό κόσμο πρέπει να σημάνει συναγερμός.»
{https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0i7o1Bbwxpax8qMam4bYZg6K4Jarh7T14T4G7dfTUK5ajc9a1gAgjcSW1F9Ur6ypZl&id=61586775117987}
Η ανησυχία για την ακροδεξιά στα σχολεία
Όπως προκύπτει από την καταγγελία του Αντιφασιστικού Δικτύου ομάδες ανηλίκων με ακροδεξιά και νεοναζιστική ρητορική, επιχειρούν να παρεισφρήσουν στα σχολεία και να αξιοποιήσουν τη μαθητική δυσαρέσκεια και τα υπαρκτά προβλήματα του σχολείου για την προώθηση των δικών τους αντιλήψεων. Και εύλογα ανοίγει ο φάκελος για τις κινήσεις που πρέπει να γίνουν ώστε τα χρόνια προβλήματα της εκπαίδευσης να μην γίνουν εύφορο πεδίο στρατολόγησης από ακροδεξιές ομάδες.
Χαρακτηριστική είναι και η παρέμβαση των εκπαιδευτικών της «Αντίστασης Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας» που υποστηρίζουν ότι πράγματι τέτοια φαινόμενα είναι αρκούντως ανησυχητικά και σε καμία περίπτωση η απάντηση δεν μπορεί να είναι η απαξίωση των μαθητικών κινητοποιήσεων ούτε η εξίσωση κάθε κατάληψης με ακροδεξιά δράση. Αντίθετα, θεωρούν αναγκαίο να διαχωριστούν οι μαθητικές διεκδικήσεις από τη βία, τον εκφοβισμό, τον ρατσισμό και τη νεοναζιστική προπαγάνδα. Παράλληλα αναδεικνύουν τον ρόλο σχολείου ως χώρου δημοκρατικού διαλόγου και κριτικής σκέψης ώστε να μην δίνεται βήμα δράσης σε συλλογικότητες που καλλιεργούν τη ρητορική του μίσους. Σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς «στις καταλήψεις για άλλη μια φορά βρήκαν ευκαιρία ομάδες μαθητ(ρι)ών που εμφορούνται από φασιστικές και νεοναζιστικές ιδέες να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Είτε με βίντεο που διακινούν μεταξύ τους, είτε με συνθήματα σε τοίχους κενά από διεκδικήσεις δικαιωμάτων αλλά γεμάτα μίσος, είτε με επιθέσεις σε καθηγήτριες και καθηγητές, στις οποίες επικαλούνται τα καταδικασμένα μέλη της Χρυσής Αυγής και ιδιαίτερα τον Κασιδιάρη.»
Το διακύβευμα για την εκπαιδευτική κοινότητα
Οι καταγγελίες είναι δεδομένο ότι προβληματίζουν για την πολιτική προσπάθεια της Ακροδεξιάς να βρει ακροατήριο στη μαθητιώσα νεολαία. Η εκπαίδευση έχει χώρο για τη διαφωνία, την αμφισβήτηση και τη σύγκρουση απόψεων. Δεν μπορεί, όμως, να γίνει χώρος κανονικοποίησης του μίσους και της δράσης ομάδων ακροδεξιάς ταυτότητας. Όταν ένα σχολείο δεν μπορεί να απαντήσει πειστικά στα ερωτήματα που απασχολούν τους μαθητές του, τότε τις απαντήσεις θα επιχειρήσουν να τις δώσουν άλλοι. Και όταν αυτοί οι «άλλοι» είναι ακροδεξιές ομάδες, που επενδύουν στον θυμό, στην απογοήτευση, στον φόβο και στην αναζήτηση εύκολων «εχθρών», τότε ο κίνδυνος γίνεται πολύ μεγαλύτερος. Ένα σχολείο που δεν δίνει χώρο στους μαθητές να συζητήσουν και να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους αφήνει ένα επικίνδυνο κενό. Και τα κενά, ειδικά στις ηλικίες όπου διαμορφώνονται ταυτότητες και αντιλήψεις, δεν μένουν για πάντα κενά. Κάποιος θα επιχειρήσει να τα καλύψει.
Το ζητούμενο, επομένως, είναι να δώσουμε στους μαθητές τα εργαλεία να καταλάβουν ποιος ευθύνεται για κάθε πρόβλημα και ποιες λύσεις μπορούν πραγματικά να το αντιμετωπίσουν. Γιατί ένας νέος που έχει μάθει να σκέφτεται κριτικά δεν είναι εύκολο να χειραγωγηθεί από το σύνθημα. Ένας νέος που γνωρίζει ιστορία μπορεί να αναγνωρίσει την παραποίηση της. Όπως τονίζουν οι εκπαιδευτικοί το μεγαλύτερο στοίχημα την δεδομένη στιγμή είναι το σχολείο να μην αφήσει την οργή της νέας γενιάς να γίνει πρώτη ύλη για την Ακροδεξιά.
«Να μην επιτρέψουμε το δηλητήριο του φασισμού να ποτίσει τα σχολεία»
Όπως σημειώνουν οι εκπαιδευτικοί «Η διείσδυση του φασισμού στα σχολεία, συνοδευόμενη από εκρήξεις τυφλής μηδενιστικής βίας, δεν είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο. Αποτελεί συνήθη τακτική της ακροδεξιάς, η οποία, πατώντας στο ταξικό ξεκαθάρισμα και την εντατικοποίηση που επικρατεί στα σχολεία, εκμεταλλεύεται την εύλογη αποστροφή των μαθητ(ρι)ών για το σχολείο. Στην πραγματικότητα, όμως, η ακροδεξιά μισεί το δημόσιο σχολείο γιατί, παρόλα τα προβλήματά του παραμένει χώρος δημοκρατικού διαλόγου, κριτικής σκέψης και αμφισβήτησης της κυρίαρχης αντίληψης για την πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Και αυτό γίνεται χάρη στην αυταπάρνηση και το μεράκι των εκπαιδευτικών, που κόντρα σε απειλές και διώξεις, αρνούνται να παραδώσουν τα παιδιά ως εύκολη λεία στο ρατσιστικό δηλητήριο και στα νέα υπό συγκρότηση τάγματα εφόδου! Το δημόσιο δωρεάν σχολείο είναι κατάκτηση των αγώνων του λαού και της νεολαίας που θα το υπερασπιστούν από την επίθεση της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, την οποία στηρίζει τελικά ο φασιστικός μηδενισμός και η τυφλή βία. Στην κρίση του σημερινού σχολείου μόνη απάντηση είναι οι διεκδικήσεις για ένα σχολείο που μορφώνει και σκύβει στις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των νέων. Και αυτό τον δρόμο ο φασισμός, σαν δεκανίκι του συστήματος τον εχθρεύεται.»
«Οφείλουμε να μιλήσουμε ξανά και ξανά με τους μαθητές μας για τον ρόλο της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, για τα τάγματα εφόδου και τις επιθέσεις σε μεταναστ(ρι)ες και συνδικαλιστ(ρι)ες, για τις πλάτες που έβαζε πάντα στο ελληνικό κεφάλαιο. Να θυμίσουμε ότι υπάρχουν δεκάδες ακροδεξιά κόμματα και οργανώσεις, είτε μέσα στη βουλή είτε στις γειτονιές, που συνεχίζουν το έργο της. Έχουν ευθύνη η ΔΔΕ και το Υπουργείο Παιδείας για την ενημέρωση και την ανάπτυξη πρωτοβουλιών στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας για την ανάγκη απόκρουσης της εγκληματικής φασιστικής δράσης της Χρυσής Αυγής, του Κασιδιάρη κ.ο.κ. και την υπεράσπιση των μορφωτικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.» Μάλιστα τονίζουν ότι οι μαθητές χρειάζεται να γνωρίζουν καλά την ελληνική ιστορία. Την Κατοχή, την Αντίσταση, τον δωσιλογισμό, τα Τάγματα Ασφαλείας, τον Εμφύλιο, τη δικτατορία, την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη Μεταπολίτευση. Γιατί ένας μαθητής που γνωρίζει ιστορία μπορεί να αναγνωρίσει ευκολότερα την προσπάθεια παραποίησής της. Υπό το πρίσμα των εξελίξεων η «Αντίσταση Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας» προτείνει τη δημιουργία αντιφασιστικών πρωτοβουλιών μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα ώστε να στηριχθεί η προσπάθεια για δημοκρατική θωράκιση του σχολείου.
