Στην απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας και στη διατήρηση προστίμου συνολικού ύψους 60.000 ευρώ προχώρησε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, σε υπόθεση που αφορά τη μη διάθεση λογιστικών αρχείων στον φορολογικό έλεγχο για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022.
Η υπόθεση εξετάστηκε με την υπ’ αριθ. 2917/2026 απόφαση της ΔΕΔ. Η προσφυγή είχε υποβληθεί από ήδη λυθείσα και εκκαθαρισθείσα εταιρεία, η οποία τηρούσε απλογραφικά βιβλία και ζητούσε την ακύρωση ή, επικουρικά, την τροποποίηση της πράξης επιβολής προστίμου.
Το πρόστιμο είχε επιβληθεί από το ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής και ανερχόταν σε 30.000 ευρώ για το 2021 και 30.000 ευρώ για το 2022. Αιτία ήταν η μη ανταπόκριση της εταιρείας σε αίτημα του ελέγχου και η μη διάθεση των λογιστικών αρχείων που είχαν ζητηθεί για τις δύο χρήσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η υπόθεση ξεκίνησε με εντολή μερικού ελέγχου της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. Αττικής, η οποία εκδόθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2024. Στις 12 Μαρτίου 2024 η εταιρεία κλήθηκε να θέσει στη διάθεση των ελεγκτών τα λογιστικά αρχεία των ετών 2021 και 2022. Η σχετική πρόσκληση αναρτήθηκε στην «Προσωποποιημένη Πληροφόρηση – e-Κοινοποιήσεις», ενώ την ίδια ημέρα εστάλη ηλεκτρονική ειδοποίηση στη δηλωμένη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η κοινοποίηση θεωρήθηκε ότι είχε συντελεστεί στις 22 Μαρτίου 2024.
Η εταιρεία, ωστόσο, δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση και δεν προσκόμισε τα ζητούμενα λογιστικά στοιχεία, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τη φορολογική διοίκηση, να μην καταστεί δυνατή η πραγματοποίηση των αναγκαίων ελεγκτικών επαληθεύσεων. Στη συνέχεια της κοινοποιήθηκαν σημείωμα διαπιστώσεων και προσωρινός προσδιορισμός προστίμου, χωρίς και πάλι να υποβάλει τις απόψεις της εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
Τι υποστήριξε η εταιρεία
Με την ενδικοφανή προσφυγή της, η εταιρεία αμφισβήτησε τη νομιμότητα του προστίμου. Μεταξύ άλλων, υποστήριξε ότι δεν της είχε κοινοποιηθεί η ίδια η εντολή ελέγχου, γεγονός που, κατά τους ισχυρισμούς της, συνιστούσε παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας και περιόριζε το δικαίωμα άμυνάς της.
Η ΔΕΔ απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε συγκεκριμένη βλάβη της προσφεύγουσας από τη μη κοινοποίηση της εντολής ελέγχου. Παράλληλα, έκρινε αβάσιμο και τον ισχυρισμό περί υπέρβασης της διάρκειας του ελέγχου, καθώς η εντολή είχε εκδοθεί στις 29 Φεβρουαρίου 2024 και ο έλεγχος ολοκληρώθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Η εταιρεία προέβαλε ακόμη ότι δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την επιβολή της αυστηρής κύρωσης, υποστηρίζοντας ότι η μη ανταπόκρισή της δεν αποδείχθηκε πως καθιστούσε αντικειμενικά αδύνατο τον προσδιορισμό της φορολογητέας ύλης.
Η μη επίδειξη βιβλίων εξισώνεται με μη τήρηση
Κρίσιμο στοιχείο στην απόφαση αποτέλεσε η νομοθετική πρόβλεψη σύμφωνα με την οποία η μη επίδειξη των λογιστικών αρχείων στον φορολογικό έλεγχο, μετά από σχετική πρόσκληση, εξισώνεται με μη τήρηση των βιβλίων.
Για τους υπόχρεους που τηρούν απλογραφικό λογιστικό σύστημα, το άρθρο 57 παρ. 2 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας προβλέπει πρόστιμο ίσο με το 15% του μέσου όρου των εσόδων από επιχειρηματική δραστηριότητα, με κατώτατο ποσό 10.000 ευρώ και ανώτατο 30.000 ευρώ ανά ελεγχόμενο έτος.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα ακαθάριστα έσοδα που ελήφθησαν υπόψη ανέρχονταν σε 1.007.892,80 ευρώ για το 2020, 318.048,72 ευρώ για το 2021 και μηδενικά για το 2022. Ο μέσος όρος της τριετίας διαμορφώθηκε σε 441.980,51 ευρώ και το 15% αντιστοιχούσε σε 66.297,08 ευρώ. Λόγω του προβλεπόμενου ανώτατου ορίου, το πρόστιμο περιορίστηκε στις 30.000 ευρώ για κάθε ελεγχόμενο έτος, φθάνοντας συνολικά τις 60.000 ευρώ.
Η ΔΕΔ διατήρησε τελικά στο ακέραιο τον καταλογισμό. Έτσι, η οριστική φορολογική υποχρέωση παρέμεινε στις 60.000 ευρώ, με 30.000 ευρώ να αντιστοιχούν στο φορολογικό έτος 2021 και άλλα 30.000 ευρώ στο 2022.
