Όταν ακούστηκαν τα μεγάλα τύμπανα και τα γκονγκ του Τσαοτζόου στις 26 Σεπτεμβρίου, η Πλατεία Κλαυθμώνος άλλαξε ρυθμό. Το 1ο Φεστιβάλ Πολιτισμού Teochew πραγματοποιήθηκε στην καρδιά της Αθήνας και προσκάλεσε το κοινό σε ένα ταξίδι στη νότια Κίνα: μέσα από τον χορό Γίνγκε, την παραδοσιακή όπερα και μουσική, την τελετουργία τσαγιού Gongfu, τις παραδοσιακές τέχνες, τη γαστρονομία και τις διαδραστικές δράσεις, μια παράδοση αιώνων βρέθηκε πιο κοντά από ποτέ στους Αθηναίους.
Το Τσαοτζόου βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας Guangdong και έχει δημιουργήσει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα στη γλώσσα, τη μουσική, το θέατρο, την κουζίνα, την κουλτούρα του τσαγιού, την αρχιτεκτονική και τις χειροτεχνίες. Δεν πρόκειται για μια παράδοση κλεισμένη στο παρελθόν· εξακολουθεί να ζει και να χτυπά μέσα στην καθημερινότητα των ανθρώπων της.
Στην πλατεία, το κοινό δεν παρακολούθησε απλώς, βίωσε. Ο δυναμικός χορός Γίνγκε και τα κρουστά έφεραν τον εορταστικό παλμό των λαϊκών παραδόσεων, ενώ η όπερα και η μουσική του Τσαοτζόου αποκάλυψαν μια πιο λεπτή και λυρική πλευρά της κινεζικής καλλιτεχνικής κληρονομιάς. Γύρω από την τελετουργία τσαγιού Gongfu, τις παραδοσιακές τέχνες και τις πολιτιστικές παρουσιάσεις, επισκέπτες κάθε ηλικίας γνώρισαν έναν πολιτισμό με τον πιο άμεσο τρόπο: βλέποντας, ακούγοντας, γευόμενοι, συμμετέχοντας.
Η Αθήνα χορεύει στους δρόμους
Το φεστιβάλ είχε ήδη ξεκινήσει την προηγούμενη ημέρα, στους δρόμους. Η ομάδα χορού Γίνγκε από το Τσαοτζόου παρουσίασε σύντομες παραστάσεις σε χαρακτηριστικά σημεία της πόλης, και ο δυνατός ρυθμός των κρουστών, οι εντυπωσιακές φορεσιές και η ενέργεια των χορευτών δημιούργησαν έναν απρόσμενο διάλογο με το αθηναϊκό τοπίο, φέρνοντας την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Κίνας πρόσωπο με πρόσωπο με κατοίκους και περαστικούς.
Μέσα από το Teochew, το ελληνικό κοινό ανακάλυψε μια πιο σύνθετη εικόνα της Κίνας: μια χώρα με βαθιές ιστορικές ρίζες και παραδόσεις που συνεχίζουν να εξελίσσονται, ζωντανές όχι μόνο στις παραστατικές τέχνες, αλλά και στο τσάι, στη γαστρονομία, στη χειροτεχνία και στην καθημερινή ζωή.
Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη και τη συμβολή του Sino-Hellenic International Theatre Festival, το οποίο δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια στις πολιτιστικές ανταλλαγές Κίνας και Ελλάδας και φέρνει στο ελληνικό κοινό όχι μόνο θεατρικές παραγωγές, αλλά ένα ευρύτερο φάσμα της κινεζικής δημιουργίας.
Η πρώτη αυτή συνάντηση απέδειξε ότι η αληθινή πολιτιστική ανταλλαγή δεν χωράει μόνο σε θέατρα και επίσημες τελετές. Μπορεί να γεννηθεί σε μια πλατεία, σε έναν δρόμο, γύρω από ένα φλιτζάνι τσάι. Ένας ρυθμός τυμπάνου, μια μελωδία, μια παράσταση στον δρόμο μπορεί να είναι η αρχή μιας νέας γνωριμίας ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς.
