«Σκηνικό πολέμου», «κόλαση» είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς στους οποίους έχουν καταφύγει οι επιβάτες που επέζησαν της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη και καταθέτουν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας.
Στο πλαίσιο της σημερινής, 42ης συνεδρίασης κατέθεσαν δύο επιβάτες που επέζησαν και δύο συγγενείς θυμάτων των Τεμπών.
«Με σκέπασαν με μπουφάν γιατί με νόμισαν νεκρό»
Πρώτος κλήθηκε ο τραυματίας Αριστείδης Καρατζούνης, ο οποίος λόγω της κατάστασής του κατέθεσε καθισμένος σε καρέκλα.
Μίλησε για τις καθυστερήσεις της αμαξοστοιχίας, που ήταν διαρκείς, για την απουσία σχετικής ενημέρωσης και για τη στάση στον σταθμό του Παλαιοφαρσάλου, ενώ απάντησε πως δεν θυμάται να σταμάτησε το τρένο μετά τη Λάρισα.
Περιέγραψε τη στιγμή της σύγκρουσης και ανέφερε ότι στη συνέχεια έχασε τις αισθήσεις του και τις ανέκτησε σε ένα χωράφι.
«Είχα πανικοβληθεί γιατί δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, αυτός ήταν ο πρώτος μου αγώνας, να μπορέσω να αναπνεύσω, υπήρχε καπνός, θυμάμαι χαρακτηριστικά τη μυρωδιά από το καμένο μέταλλο. Προσπαθούσα σιγά σιγά να σηκωθώ, να δω πού έχω χτυπήσει, να καταλάβω τι γίνεται, σερνόμενος, σηκωνόμουν και έπεφτα, όταν συνάντησα δύο άτομα στον χωματόδρομο, που ήταν σε πανικό. Είχα πέσει σε κάτι χόρτα, ένιωθα το κεφάλι μου να καίει και ήταν γεμάτο αίματα», κατέθεσε μεταξύ άλλων.
«Πέρασαν από δίπλα μου κάποιοι που νόμισαν ότι είμαι νεκρός και με σκέπασαν με ένα μπουφάν», ανέφερε σε άλλο σημείο της κατάθεσής του, ενώ μίλησε και για τη φωτιά. Συνεχίζοντας τόνισε: «Θυμάμαι τη φλόγα που ξεπήδησε και συνεχιζόταν. Θυμάμαι λευκό καπνό και μυρωδιά καμένου μετάλλου και πλαστικού. Ήταν σαν να είχε διασταλεί ο χρόνος. Είχα εκσφενδονιστεί πριν πάρει κλήση το βαγόνι 2».
«Μύριζαν καιρό μετά τα ρούχα μου»
Στην αγωνιώδη προσπάθειά του να φωνάξει βοήθεια για την Ιφιγένεια Μήτσκα αναφέρθηκε στην κατάθεσή του ο Φάνης Ξανθόπουλος.
Έκανε λόγο για δεκάλεπτη στάση του τρένου, χωρίς αρχικά να είναι σίγουρος αν έγινε αυτή η στάση πριν ή μετά τον σταθμό της Λάρισας.
«Θυμάμαι –κατέθεσε– τη στιγμή που έγινε η σύγκρουση, νόμιζα ότι είχαμε εκτροχιαστεί, ακούσαμε το μπαμ, κάποια στιγμή σταμάτησε το βαγόνι, σηκώθηκα και έψαξα να δω που είναι η Ιφιγένεια και την είδα μισή μέσα και μισή έξω από το τρένο, ήταν σφηνωμένη σε κάτι λαμαρίνες, άρχισα να φωνάζω σε βοήθεια μέχρι που κάποια στιγμή ήρθε ο Μιχάλης και με βοήθησε να τη σηκώσουμε. Σοκαρίστηκα, γιατί το κεφάλι της ήταν μέσα στα αίματα, δεν μπορούσα να καταλάβω αν ήταν ζωντανή», είπε φανερά συγκινημένος.
Επεσήμανε ότι είχε εγκαύματα στα ακροδάχτυλα από τις λαμαρίνες που έκαιγαν και πρόσθεσε ότι είχε χημικά εγκαύματα στους αγκώνες. Μάλιστα, δεσμεύτηκε να παραδώσει σχετικές φωτογραφίες στο δικαστήριο.
Η οικογένεια Μόλχο
Σήμερα επρόκειτο να καταθέσουν και οι γονείς της Εριέττας Μόλχο, της κοπέλας που δεν βρέθηκε ποτέ μετά το δυστύχημα.
Λόγω κακής ψυχολογικής κατάστασης δεν μπόρεσαν να καταθέσουν. Ο δικηγόρος τους, κ. Αντώνης Κουδρόγλου, δήλωσε: «Ψυχολογικά δεν βρίσκονται σε θέση να έρθουν ενώπιόν σας. Δεν σημαίνει ότι αδιαφορούν για το δικαστήριό σας. Ίσως στο μέλλον. Να καταθέσω έγγραφο από τον Πρύτανη του ΑΠΘ για τη δημιουργία έδρας τεχνητής νοημοσύνης και για το κοινωφελές ίδρυμα Εριέττα Μόλχο, που θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα τη λειτουργία του».
Το δικαστήριο συνεχίζεται με τις καταθέσεις του Δημήτρη Κυριακίδη, γιου του Γιώργου Κυριακίδη, θύμα από το πρώτο βαγόνι, και του Φιόρα Μπόζο, γιου του εργαζόμενου στο κυλικείο Παυλίνι Μπόζο.





























